Polityka

Hiszpania dzieli się na 17 regionów autonomicznych (odpowiednik naszych województw) i 50 prowincji. Regionami są przede wszystkim kraje historyczne,
z których niegdyś powstało zjednoczone państwo hiszpańskie: Andaluzja, Aragonia, Asturia, Kraj Basków, Estremadura, Galicia, Kantabria, Kastylia-La Mancha, Kastylia-Leon, Katalonia, Madryt, Murcia, Nawarra,
La Roja, Walencja. Na terytorium Hiszpanii kontynentalnej znajduje się Gibraltar - terytorium zależne od Wielkiej Brytanii.

 

 

Językiem urzędowym Hiszpanii jest kastylijski (hiszpański ogólnonarodowy), w kilku regionach równorzędne są także: baskijski, galicyjski, kataloński i walencki.

Na czele Królestwa Hiszpanii stoi wywodzący się z dynastii Burbonów król Jan Karol. Wstąpił na tron
w 1975 po śmierci generała Francisco Franco. Król, mimo iż cieszy się ogromnym autorytetem
w społeczeństwie (nawet wśród komunistów) nie ma w swych rękach żadnej realnej władzy. Mianuje on szefa rządu który zawsze wywodzi się ze zwycięskiego ugrupowania. Może wygłaszać orędzia do narodu
(w wyjątkowych sytuacjach). Jest również najwyższym dowódcą wojska.

 

Jeśli chodzi o przepisy prawne, to najbardziej surowo karane są przestępstwa związane z narkotykami. Karane jest samo posiadanie narkotyków, gdy zachodzi podejrzenie, że miały one służyć do rozpowszechniania. Niezwykle wysokim karom podlega także przemoc domowa.

 

Źródło: Hiszpania – przewodnik. Berlitz.